8 Nisan 2010 Perşembe

Evcil Hayvan Beslenmeli mi?

Çocuk yetiştirilmesinde hayvanların rolünü hep düşünmüşümdür, faydalı mı yoksa zararlı mı diye. Kedimiz yaklaşık 4,5 yıldır bizimle geçen bu zaman süresinde öğrendiğim en önemli şey, eğer evde çocukların peşinde koşmaktan vaktiniz kalıyorsa eve evcil hayvan alın. Neden derseniz, eve hayvan alınana kadar "söz vaalahi ben bakacağım, her şeyiyle ben ilgileneceğim, nooooolur, nooooluuurrrr" diye bol keseden atan ve size durmadan yalvaran çocuğunuz, daha havyanın eve gelmesinin haftasında sorumluluklarından itinayla yan çizecektir. Israr ederseniz de omuz atıp basıp gidecektir.
O saatten sonra çocukların ve evinizdeki hayvanın peşinden koşmaya başlayacaksınızdır.Sabahları işe giderken çevreme baktığımda hep çocuğunun köpeğini dolaştıran evebeynler görüyorum, siz de dikkat edin göreceksiniz.İşin garip tarafı çocuklarınız sizin sözünüzü dinlemezken evcil hayvanınız söz dinleyecektir ki bu duruma hiç şaşırmayın.
Daha önceki yazımda belirttiğim gibi neredeyse 10 yıldır kızıma odanı topla derim, daha bir kere ben demeden toplamamıştır ve o kargaşanın içerisinde debelene debelene yaşamaya çalışmıştır. Bu sürenin son 4,5 yılına şahit olan kedimiz Tarçın, ben Beril'e odanı topla demeye başladığımda artık yerden ne bulduysa alıp saklamaya başladı. Garibim Beril'in odasında yerde ne görürse hayvan emek emek benim yatağın altına taşıyor sonuçta hayvanda bir çaba varki inanın bu çabanın karşısında gözlerim yaşarıyor..Birde kediler eğitilemez derler pööh, valla bunca yıldır denedim ve aksini iddia ediyorum. Tarçın oraya girme diyorsun, hayvan pat dönüyor girmiyor,tabii biz yattıktan yada evden ayrıldıktan sonra giriyor ama en azından Sarp gibi gözümün içine baka baka yapmıyor. Yaramazlık yaptığında uzaktan terliği gösteriyorsun, hayvan hemen toz oluyor, Beril ve Sarp'a istersen terlik göster daha dedeleri ve anneanneleriyle bir araya gelir gelmez "annem beni dövüyor" diye şikayet ederler valla kendimi temize de çıkaramam, fırçayı yerim. Mamasını yerken sağa, sola en önemlisi yeni giydiğim kıyafete dökmüyor. Akşam uykusu geldiğinde gidip sepetine yatıyor. Tuvalet terbiyesini bize geldiğinde annesi vermişti ve bu konuda pek terbiyeliydi. Dışarı çıkarken onu giymem, bunu giymem demiyor, üstünü başını biz hazırlanana kadar kirletmiyor. En önemlisi bağıra çağıra ağlamıyor, hatta hayvanın hiç sesi çıkmıyor.
İtiraf ediyorum ben çocuklarda bu kadar başarı sağlayamadım. Bazen düşünüyorum çocukları sokağa salsam da evde kediyi mi tutsam diye.
Şaka bir yana çocuklarınız sizden evcil hayvan istediğinde - türü ne olursa olsun- sakın kendinizi hazır hissetmeden eve hayvan almayın valla sonra çok pişman olursunuz, söylemedi demeyin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder